Η Σοφία έκλεισε αργά την πόρτα του δωματίου.
Έτρεμε ολόκληρη.
«Σας παρακαλώ… μην καλέσετε τον Ντάνιελ.»
Η Ελένη δεν μπορούσε να πάρει τα μάτια της από τους λεκέδες.
«Τι συμβαίνει εδώ;»
Η νεαρή γυναίκα κατέβασε το βλέμμα.
«Είναι αίμα.»
Η Ελένη ένιωσε το στομάχι της να σφίγγεται.
«Σε χτυπάει ο γιος μου;»
Η Σοφία σήκωσε απότομα το κεφάλι.
«Όχι! Ποτέ!»
Τα μάτια της γέμισαν δάκρυα.
«Ο Ντάνιελ δεν ξέρει τίποτα.»
«Τότε γιατί;»
Η Σοφία κάθισε στην άκρη του κρεβατιού.
«Πριν από έναν χρόνο άρχισα να έχω έντονες αιμορραγίες τα βράδια.»
«Οι γιατροί δεν έβρισκαν την αιτία.»
«Δεν ήθελα να ανησυχήσω τον Ντάνιελ.»
«Νόμιζα πως θα περάσει.»
Η Ελένη έμεινε σιωπηλή.
«Έπλενα τα σεντόνια κάθε πρωί για να μην το δει.»
«Και άλλαζα το προστατευτικό του στρώματος όσο μπορούσα.»
«Δεν ήθελα να πιστέψει ότι ήμουν άρρωστη.»
Η Ελένη άρχισε να κλαίει.
«Κορίτσι μου…»
«Γιατί το κουβαλάς μόνη σου;»
Η Σοφία χαμογέλασε πικρά.
«Επειδή φοβόμουν.»
«Η μητέρα μου πέθανε από καρκίνο της μήτρας.»
«Και φοβόμουν πως θα έχω την ίδια τύχη.»
Χωρίς να πει άλλη λέξη, η Ελένη την αγκάλιασε.
Το ίδιο απόγευμα την πήγε η ίδια σε έναν ειδικό γυναικολόγο.
Έγιναν όλες οι εξετάσεις.
Μερικές ημέρες αργότερα ήρθαν τα αποτελέσματα.
Η διάγνωση ήταν σοβαρή.
Αλλά είχε εντοπιστεί αρκετά νωρίς.
Οι γιατροί ήταν αισιόδοξοι.
Όταν ο Ντάνιελ έμαθε την αλήθεια, ξέσπασε σε κλάματα.
Δεν θύμωσε.
Δεν την κατηγόρησε.
Την αγκάλιασε δυνατά.
«Δεν θα ξαναπεράσεις τίποτα μόνη σου.»
Οι επόμενοι μήνες ήταν δύσκολοι.
Χειρουργείο.
Θεραπείες.
Ατελείωτες επισκέψεις στο νοσοκομείο.
Η Ελένη ήταν δίπλα τους κάθε μέρα.
Ένα χρόνο αργότερα, οι εξετάσεις ήταν καθαρές.
Η Σοφία είχε νικήσει την ασθένεια.
Κάποιο πρωινό, η Ελένη την είδε να αλλάζει ξανά τα σεντόνια.
Χαμογέλασε.
«Πάλι τα πλένεις κάθε μέρα;»
Η Σοφία γέλασε.
«Όχι επειδή φοβάμαι.»
«Επειδή κάθε πρωί που ξυπνάω… θυμάμαι πόσο πολύτιμη είναι η ζωή.»
Η Ελένη την αγκάλιασε.
Εκείνη τη στιγμή κατάλαβε ότι οι πιο βαριές μάχες δεν αφήνουν πάντα εμφανή σημάδια.
Μερικές φορές…
κρύβονται κάτω από ένα καθαρό σεντόνι.
Και πίσω από ένα χαμόγελο που προσπαθεί απελπισμένα να μην ανησυχήσει αυτούς που αγαπά.