Η Άντζελα Δημητρίου μίλησε με λόγια που κόβουν την ανάσα για το τραγούδι «Ποια θυσία», αποκαλύπτοντας για πρώτη φορά την πραγματική ιστορία που κρύβεται πίσω από τους στίχους. Μια ιστορία που δεν έχει καμία σχέση με έρωτα, χωρισμό ή καψούρα, αλλά με μια πληγή που έμεινε ανοιχτή για δεκαετίες.
Όπως εξήγησε, το τραγούδι δεν γράφτηκε για έναν άντρα ή μια χαμένη αγάπη, αλλά για τον γιο της, τον Βαγγέλη. Για 27 ολόκληρα χρόνια, εκείνος δεν γνώριζε ότι η Άντζελα Δημητρίου ήταν η μητέρα του. Τη θεωρούσε απλώς ξαδέλφη του, χωρίς να υποψιάζεται την αλήθεια που τον ακολουθούσε από τη γέννησή του.
Η τραγουδίστρια περιέγραψε τη σκοτεινή εκείνη περίοδο της ζωής της, όταν έφερε στον κόσμο το παιδί της σε ηλικία μόλις 15 ετών. Λίγο μετά τη γέννα, το παιδί απομακρύνθηκε από κοντά της. «Μου το πήραν», είπε, χωρίς να προσπαθήσει να ωραιοποιήσει τίποτα. Η ίδια βρέθηκε, όπως περιέγραψε, διαλυμένη ψυχολογικά, με την ανάγκη να μάθει τι απέγινε το παιδί της να την κυνηγά καθημερινά.
Μέσα σε αυτή την απόγνωση γεννήθηκε το «Ποια θυσία». Το τραγούδι γράφτηκε χαράματα, στις έξι το πρωί, την ώρα που η σκέψη της ήταν μόνο μία. Οι στίχοι μιλούν ξεκάθαρα για μια μάνα που θέλει να αρπάξει το παιδί της από τα χέρια μιας άλλης γυναίκας και να τη ρωτήσει με ποιο δικαίωμα το πήρε και τι θυσία έκανε για εκείνο. «Αυτό είναι η αλήθεια», είπε με φωνή που έτρεμε.
Για χρόνια παρακολουθούσε τον γιο της από μακριά, χωρίς να μπορεί να αποκαλύψει ποια είναι. Όταν εκείνος πήγε φαντάρος και αργότερα απολύθηκε, εμφανίστηκε μπροστά της μαζί με τη γυναίκα που σκόπευε να παντρευτεί. Ακόμη τότε, δεν γνώριζε τίποτα για τη σχέση τους.
Η στιγμή της αποκάλυψης άργησε να έρθει λόγω της θείας της, που είχε αναλάβει την υιοθεσία και ζούσε ακόμη. Μετά τον θάνατό της, η Άντζελα πήρε την απόφαση που φοβόταν μια ζωή. Του αφηγήθηκε την ιστορία ενός μικρού κοριτσιού, της Αγγελικής, που πήγε έγκυος στην Κρήτη, γύρισε στην Αθήνα για να γεννήσει και έφερε στον κόσμο ένα παιδί με το όνομα Βαγγέλης. Εκείνος την κοιτούσε σιωπηλός, μέχρι που κατάλαβε ότι η ιστορία ήταν η δική του. Το σοκ ήταν τέτοιο που χρειάστηκε να πιαστεί από την καρέκλα.
Όταν τελικά ειπώθηκε όλη η αλήθεια, η τραγουδίστρια ένιωσε πως έφυγε ένα τεράστιο βάρος από μέσα της. Μίλησε για ενοχές, για σιωπές που κράτησαν χρόνια, αλλά και για την ανάγκη μιας μάνας να σταθεί απέναντι στο παιδί της και να του πει ποια είναι. Η εξομολόγηση αυτή δεν άλλαξε μόνο τον τρόπο που ακούμε το «Ποια θυσία», αλλά και τον τρόπο που βλέπουμε τη γυναίκα πίσω από τη φωνή.