Ο Αλέκος Αλεξανδράκης δεν υπήρξε απλώς ένας μεγάλος ηθοποιός. Υπήρξε φαινόμενο. Ένας άνδρας που σημάδεψε τον ελληνικό κινηματογράφο, το θέατρο και μια ολόκληρη εποχή, όχι μόνο με το ταλέντο του αλλά και με την έντονη προσωπική του ζωή, τις σχέσεις του και τον τρόπο που ζούσε τον έρωτα χωρίς εκπτώσεις.
Πρόσφατα ήρθε ξανά στο φως ένα σπάνιο φωτογραφικό στιγμιότυπο από το 1969, που αποκαλύπτει μια πιο ιδιωτική, ανθρώπινη πλευρά του. Σε αυτό, ο Αλέκος Αλεξανδράκης ποζάρει χαμογελαστός δίπλα στην τέταρτη σύζυγό του, την Ελβετίδα Βερένα Γκάουερ, κρατώντας στην αγκαλιά του τα παιδιά τους, τον Βάσια και τη νεογέννητη Γιοχάνα. Ένα καρέ μακριά από τα φώτα, τις πρεμιέρες και τους ρόλους του γόη, που δείχνει έναν άνδρα ήρεμο, οικογενειάρχη και απόλυτα παρόντα στη στιγμή.
Η φωτογραφία συνοδεύεται από μια λεζάντα που φωτίζει την τεράστια διαδρομή του. Ο Αλεξανδράκης υπήρξε για περισσότερα από πενήντα χρόνια ενεργός στο θέατρο και τον κινηματογράφο, χτίζοντας έναν μύθο που ελάχιστοι κατάφεραν να αγγίξουν. Από τα πρώτα του βήματα καθιερώθηκε ως ο απόλυτος ζεν πρεμιέ, ένας άνδρας με κοσμοπολίτικο αέρα, εκλεπτυσμένο στιλ και μια παρουσία που μαγνήτιζε κοινό και κριτικούς.
Η προσωπική του ζωή υπήρξε εξίσου έντονη. Τέσσερις γάμοι, δυνατές σχέσεις και ένας μεγάλος, βαθύς έρωτας που άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα: εκείνος με τη Νόνικα Γαληνέα. Η σχέση τους απασχόλησε όσο λίγες, όχι λόγω σκανδάλων, αλλά λόγω της έντασης, της πνευματικής σύνδεσης και της καλλιτεχνικής τους χημείας. Ήταν ένας έρωτας που δεν χρειάστηκε ποτέ εξηγήσεις.
View this post on Instagram
Ήδη από το 1949, σε ηλικία μόλις 21 ετών, ο Αλέκος Αλεξανδράκης είχε προκαλέσει αίσθηση. Κριτικός της εποχής είχε γράψει για εκείνον τη φράση που έμελλε να τον ακολουθεί για πάντα: «Επιτέλους ένας εραστής στο ελληνικό θέατρο». Και πράγματι, αυτό ακριβώς υπήρξε. Στη σκηνή, στην οθόνη, αλλά και στη ζωή.
Το σπάνιο αυτό οικογενειακό στιγμιότυπο έρχεται να θυμίσει πως πίσω από τον μύθο, τις κατακτήσεις και τον θρύλο, υπήρχε ένας άνθρωπος που έζησε έντονα, αγάπησε βαθιά και άφησε το αποτύπωμά του όχι μόνο στην τέχνη, αλλά και στις ζωές όσων τον γνώρισαν.