Δέκα χρόνια πέρασαν από εκείνο το πρωινό που πάγωσε ολόκληρη τη χώρα. Από τη στιγμή που η είδηση του τροχαίου στη Λεωφόρο Βουλιαγμένης σκόρπισε σοκ και θλίψη. Ο Παντελής Παντελίδης έφυγε στις 8:20 το πρωί της Πέμπτης 18 Φεβρουαρίου 2016, όταν το τζιπ που οδηγούσε, κινούμενο με μεγάλη ταχύτητα, βγήκε εκτός πορείας και προσέκρουσε στις προστατευτικές μπάρες στο ύψος του Ελληνικού. Στο όχημα βρίσκονταν επίσης η Φρόσω Κυριάκου και η Μίνα Αρναούτη, οι οποίες τραυματίστηκαν.
Για την οικογένειά του, ο χρόνος δεν λειτούργησε ποτέ ως γιατρικό. Η μητέρα του, Αθηνά Παντελίδη, κουβαλά μια απώλεια που δεν σβήνει. Με αφορμή τη συμπλήρωση δέκα χρόνων, δημοσίευσε στον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram μια φωτογραφία του γιου της και έγραψε μόνο λίγες λέξεις. Λέξεις που έμοιαζαν να βγαίνουν κατευθείαν από την καρδιά της: «Εγώ είμαι εδώ… και περιμένω να γυρίσεις».
Η φράση της ήταν αρκετή για να συγκινήσει χιλιάδες ανθρώπους. Χωρίς αναλύσεις, χωρίς περιττές εξηγήσεις. Μια μητέρα που δηλώνει ότι παραμένει εκεί, σαν να μην πέρασε μια μέρα.
Λίγες ώρες νωρίτερα, τα ξημερώματα της Τετάρτης, ο Κωνσταντίνος Παντελίδης μοιράστηκε κι εκείνος μια φωτογραφία του αδελφού του στο Instagram, γράφοντας: «Όσες ημέρες, μήνες, χρόνια και αν περάσουν, εσύ θα λείπεις πιο πολύ από ποτέ».
View this post on Instagram
Στο μήνυμά του τόνισε ότι για την οικογένεια η απώλεια είναι βαθιά προσωπική. Όπως ανέφερε: «Λείπει πολύ ο Παντελίδης, αλλά εμάς μας λείπει ο Παντελής. Ένα τεράστιο ευχαριστώ από όλη μας την οικογένεια σε όλο τον κόσμο που δεν σταμάτησε στιγμή να τον λατρεύει».
Δέκα χρόνια μετά, η δημόσια μνήμη παραμένει ζωντανή. Για τους δικούς του ανθρώπους όμως, δεν είναι θέμα μνήμης. Είναι καθημερινή απουσία.