Τρεις μήνες μετά την απώλεια που τη σημάδεψε βαθιά, η Αγγελική Νικολούλη ένιωσε την ανάγκη να μιλήσει ξανά. Όχι με ειδήσεις, αλλά με λέξεις βαριές, προσωπικές, γεμάτες μνήμη και σιωπή. Η απουσία της μητέρας της παραμένει παρούσα σε κάθε γωνιά του σπιτιού και σε κάθε στιγμή της καθημερινότητας.
Η δημοσιογράφος και παρουσιάστρια διανύει μία από τις πιο δύσκολες περιόδους της ζωής της, κάτι που αποτυπώνεται ξεκάθαρα στην πρόσφατη ανάρτησή της. Ένα κείμενο που δεν προσπαθεί να ωραιοποιήσει τίποτα, αλλά καταγράφει την πραγματικότητα της απώλειας, όπως τη βιώνει.
Η μητέρα της έφυγε από τη ζωή στις αρχές Νοεμβρίου του 2025, ύστερα από μακρά νοσηλεία στο Νοσοκομείο του Ρίου. Ήταν η γυναίκα που στάθηκε διαχρονικά το μεγαλύτερο στήριγμά της, το πρόσωπο αναφοράς, η σταθερά της.
Τρεις μήνες αργότερα, το τραύμα παραμένει ανοιχτό. Στο κείμενό της, η Αγγελική Νικολούλη περιγράφει το σπίτι άδειο, τη θέση στον καναπέ που τώρα κάθεται η ίδια, το βλέμμα στραμμένο στην πόρτα, σαν να περιμένει ακόμη να ανοίξει. Μιλά για την ανάγκη να δώσει αγάπη, να σηκώσει εκείνη τα βάρη που κάποτε μοιράζονταν.
View this post on Instagram
Η σιωπή, όπως γράφει, είναι βαριά και ασήκωτη. Ανάμεσα στις λέξεις, απευθύνεται στη μητέρα της σαν να είναι ακόμη εκεί, ζητώντας ένα σημάδι, φανταζόμενη συναντήσεις με αγαπημένα πρόσωπα που έχουν φύγει, τραγούδια και φωνές που δεν σβήνουν από τη μνήμη.
Παρά τον πόνο, η ίδια δεν ξεχνά τη στήριξη που δέχτηκε. Σε παλαιότερη τοποθέτησή της είχε ευχαριστήσει όσους στάθηκαν διακριτικά δίπλα της εκείνες τις δύσκολες ημέρες, αναγνωρίζοντας πως η αγάπη ανθρώπων γνωστών και άγνωστων λειτούργησε σαν ένα μικρό φως μέσα στο σκοτάδι της απώλειας.